بارگاه مقدس بائرون

نام بائرون از این واقعیت سرچشمه می‌گیرد که زمین اینجا به شکل کف یک قایق است. مؤمنان اولیه کلیسای کاتولیک کره از آزار و اذیت گریختند و در اینجا پنهان شدند و جامعه‌ای را تشکیل دادند. این مکان سه واقعیت مهم مربوط به تاریخ کلیسای کاتولیک اولیه کره را در خود جای داده است.

اول، این مکان غاری است که نامه ابریشمی هوانگ سا-یونگ در آن نوشته شد. در فوریه ۱۸۰۱، هوانگ سا-یونگ (الکسیو) از آزار و اذیت گریخت، به اینجا آمد و در غاری پنهان شد. او در داخل غار، نامه‌ای صمیمانه روی ابریشم (نامه ابریشمی، ۱۳۳۸۴ کاراکتر) به اسقف گوویا در پکن نوشت و به دنبال آن بود که مرگ شهدا را به کلیسای جهانی منتقل کند، کلیسای کاتولیک ویران شده توسط آزار و اذیت را بازسازی کند و آزادی عقیده به دست آورد. با این حال، پیش از آنکه بتواند به چین فرستاده شود، نامه ابریشمی مصادره شد و او نیز دستگیر و در نوامبر همان سال در خارج از سوسومون در سئول به شهادت رسید. نامه ابریشمی در حال حاضر در موزه تاریخی واتیکان نگهداری می‌شود.

دوم، این مکان محل حوزه علمیه سنت جوزف، اولین حوزه علمیه برای آموزش روحانیون کاتولیک در کره است. حوزه علمیه سنت جوزف که در اوایل سال ۱۸۵۵ در خانه سنت جوزف چانگ چو-گی تأسیس شد، حدود ده طلبه از جمله جان رسول کیم، جان کوون و اندرو یو را تحت هدایت کشیشان فرانسوی، پدر پورتی و پدر پتی‌نیکولا آموزش داد. در اوایل سال ۱۸۶۶ (سال بیونگ-این)، درست زمانی که طلاب، که اولین کسانی در کره بودند که مطالعات غربی مانند لاتین، فلسفه و الهیات را آموختند، در آستانه به ثمر رساندن آموزش کشیشی بودند، آزار و اذیت آغاز شد. در نتیجه، دو کشیش و چانگ چو-گی به ترتیب در سائه‌نامتئو در سئول و گالمائموت در بوریئونگ به شهادت رسیدند و حوزه علمیه تعطیل شد. چانگ چو-گی، حوزه علمیه سنت جوزف حدود ده طلبه از جمله جان رسول کیم، جان کوون و اندرو یو را تحت هدایت کشیشان فرانسوی، پدر پورتی و پدر پتی‌نیکولا آموزش داد. در اوایل سال ۱۸۶۶ (سال بیونگ-این)، درست زمانی که طلاب، که اولین کسانی در کره بودند که مطالعات غربی مانند لاتین، فلسفه و الهیات را آموختند، در آستانه به ثمر رساندن آموزش کشیشی بودند، آزار و اذیت آغاز شد. در نتیجه، دو کشیش و چانگ چو-گی به ترتیب در سائه‌نامتئو در سئول و گالمائموت در بوریئونگبه شهادت رسیدند و حوزه علمیه تعطیل شد.

سوم، این مکان محل دفن پدر توماس چوی یانگ-ئوپ، دومین کشیش در کره است. او در دسامبر ۱۸۳۶ برای تحصیل الهیات به ماکائو در چین رفت و در آوریل ۱۸۴۹ در شانگهای چین به مقام کشیشی رسید. او به مدت ۱۲ سال با ایمانی راسخ به خدا، اشتیاقی سوزان برای نجات جان‌ها و قضاوتی عالی برای کلیسا کار کرد، تا اینکه در ژوئن ۱۸۶۱ بر اثر خستگی در مونگیئونگ درگذشت. در نوامبر همان سال، او در تپه پشت حوزه علمیه سنت جوزف به خاک سپرده شد و راه را برای دانش‌آموزان آینده که به دنبال پیمودن مسیر کشیشی بودند، روشن کرد. به این ترتیب، سرزمین مقدس بائرون نه تنها از دیدگاه مذهبی جایگاه مهمی در تاریخ کلیسا دارد، بلکه به عنوان سرزمینی تاریخی و آموزشی در کره نیز ارزشمند است. مونگیئونگ در ژوئن ۱۸۶۱. در نوامبر همان سال، او در تپه پشت حوزه علمیه سنت جوزف به خاک سپرده شد و راه را برای دانش‌آموزان آینده که به دنبال پیمودن مسیر کشیشی بودند، روشن کرد. به این ترتیب، سرزمین مقدس بائرون نه تنها از دیدگاه مذهبی جایگاه مهمی در تاریخ کلیسا دارد، بلکه به عنوان سرزمینی تاریخی و آموزشی در کره نیز ارزشمند است.

در سال ۱۸۵۵، پدر مایستر (۱۸۰۸-۱۸۵۷) که رئیس قلمرو اسقفی کره بود، اولین حوزه علمیه اسقفی کشور را در خانه جوزف جانگ جو-گی (۱۸۰۳-۱۸۶۶) در شرایط آزار و اذیت تأسیس کرد. در این حوزه، پدر پورتیه (۱۸۳۰-۱۸۶۶) که در سال ۱۸۵۶ به عنوان رئیس منصوب شد و پدر پتی‌نیکولا (۱۸۲۸-۱۸۶۶) که در پایان سال ۱۸۶۱ وارد شد، علوم غربی مانند لاتین، بلاغت، فلسفه و الهیات را به طلاب از جمله جان رسول کیم، جان کوان، اندرو یو، وینسنت ایم، فیلیپ پارک، ماندول لی (پائولینو) و توماس لی آموزش دادند. طلاب در سه روستا به صورت گروه‌های چند نفره اقامت داشتند و برای تحصیل به حوزه رفت و آمد می‌کردند. قدیس حامی این حوزه، سنت جوزف است.

با وجود مواجهه با آزار و اذیت و مشکلات سلامتی، این حوزه به لطف حمایت کامل اسقف برنو (۱۸۱۴-۱۸۶۶)، محبت مبلغان و دعای مؤمنان، نقش خود را به عنوان مرکز آموزش کشیشی ایفا کرد. در نتیجه، تا سال ۱۸۶۶، این حوزه هشت طلبه داشت که شامل یک نفر در دوره لاتین، دو نفر در دوره الهیات، یک نفر با مراسم تانسور و یک نفر در مراتب صغری بود. با این حال، با وقوع آزار و اذیت بیونگین (۱۸۶۶)، حوزه تعطیل شد زیرا دو کشیش، جانگ جو-گی و سه طلبه به شهادت رسیدند. ساختمان قدیمی حوزه در طول جنگ کره ویران شد و ساختمان فعلی در سال ۲۰۰۳ با حمایت استان چونگچئونگ‌بوک-دو بازسازی شد.

هوانگ سا-یونگ(الکسیو) (۱۷۷۵-۱۸۰۱) به خانه کیم گوی-دونگ، مؤمنی که در بارون زندگی می‌کرد، آمد تا از آزار و اذیت کاتولیک‌های سینیو (۱۸۰۱) در اواخر فوریه فرار کند. او هشت ماه در غاری که به شکل یک انبار اونگی(ظروف سفالی سنتی کره‌ای) استتار شده بود، پنهان شد و در ۲۲ سپتامبر بک‌سو (نامه ابریشمی) را تکمیل کرد. این بک‌سو (نامه ابریشمی) شامل ۱۲۲ سطر و ۱۳۳۸۴ کاراکتر نوشته شده بر روی ابریشم بود که برای ارسال به اسقف گوویا (۱۷۵۱-۱۸۰۸)، اسقف قلمرو پکن، تنظیم شده بود. محتوای

بک‌سو (نامه ابریشمی) به شرح زیر ساختار یافته است: سلام و احوال‌پرسی (سطرهای ۱-۵)، خاستگاه و پیشرفت آزار و اذیت کاتولیک‌های سینیو (۱۸۰۱) (سطرهای ۶-۳۲)، زندگی‌نامه شهدا از جمله پدر چو مون مو (یعقوب) (۱۷۵۲-۱۸۰۱) و رئیس شورا چوی چانگ هیون-(جان) (سطرهای ۳۲-۹۰)، پنج پیشنهاد برای بازسازی کلیسا و دستیابی به آزادی مذهبی (سطرهای ۹۰-۱۱۹)، درخواست عفو و بیانیه پایانی (سطرهای ۱۱۹-۱۲۲). در طول فرآیند تحویل بک‌سو (نامه ابریشمی) به چین، توماس هوانگ-سیم ، که مسئولیت حمل نامه به او سپرده شده بود، در ۱۵ سپتامبر همان سال در بارون دستگیر شد (در ۲۴ اکتبر در خارج از دروازه سئوسومون گردن زده شد و به شهادت رسید).

هوانگ سا یونگ-(الکسیو) در ۲۹ سپتامبر پس از دستگیریهوانگ سیم در بارون دستگیر شد و در ۵ نوامبر ۱۸۰۱ به جرم خیانت در خارج از دروازه-سئوسومون در سئول با قطعه‌قطعه کردن اعدام شد. در ۶ نوامبر، مادر هوانگ سا یونگ (الکسیو)، لی یون هه ، به جزیره گئوجه تبعید شد؛ همسرش، جونگ نان جو (جونگ میونگ ریون )، به جزیره ججو؛ و پسر دو ساله‌اش، هوانگ گیونگ هوان-، به جزیره چوچا تبعید شدند. نسخه اصلی بک‌سو (نامه ابریشمی) در حال حاضر در موزه قوم‌شناسی واتیکان در رم نگهداری می‌شود.-سکونتگاه غاری فعلی در سال ۱۹۸۷ بر اساس تایید تاریخی پروفسورلی وون سان از دانشگاه ملی سئول بازسازی شد. Hwang Sa yeong-(Alexio) (1775-1801) came to the home of (Kim Gwi-dong, a believer living in Baeron , to escape the Sinyu Catholic Persecution(1801) in late February. He hid for eight months in a cave disguised as an Onggi-(Korean traditional earthenware) storage room and completed theBaekseo (silk letter) on September 22. The Baekseo (silk letter), comprising 122 lines and 13,384 characters written on silk, was composed to be sent to Bishop Gouvea (1751-1808), Bishop of the Diocese of Beijing. The content of the

Baeksseo (silk letter) is structured as follows: greetings (lines 1-5), the origins and progression of the Sinyu Catholic Persecution(1801) (lines 6-32), biographies of the martyrs including Father Choo Moon

حوزه علمیه سنت جوزف در سال ۱۸۵۵ توسط مبلغ فرانسوی پدر مایستر تأسیس شد. در آن زمان، چانگ جو-کی(جوزف) (۱۸۰۳-۱۸۶۶)، رئیس جامعه کاتولیک، خانه خود را به عنوان حوزه علمیه پیشنهاد کرد. از سال ۱۸۵۶، پدر پورتی (۱۸۵۶-۱۸۶۶) به عنوان مدیر و پدر پتی‌نیکولا (۱۸۶۲-۱۸۶۶) به عنوان استاد خدمت کردند.

آموزش الهیات به دو بخش لاتین و الهیات تقسیم می‌شد. بخش الهیات، بلاغت، فلسفه و الهیات را تدریس می‌کرد. علاوه بر این، دو کشیش غربی در حین آموزش طلاب، کتاب‌های کاتشیسم را ترجمه کرده و یک فرهنگ لغت «لاتین-کره‌ای-چینی» تدوین کردند.

در ۲ مارس ۱۸۶۶، افسران پلیس که برای دستگیری جان نام جونگ-سام به سئول آمده بودند، به حوزه علمیه یورش بردند و دو کشیش را دستگیر کردند. آن‌ها در سائنامتئو در سئول در ۱۱ مارس به شهادت رسیدند. چانگ جو-کی (جوزف) در ۳۰ مارس در گالمائموت برکه، بوریئونگ،, چونگچئونگ‌نام-دوبه شهادت رسید. گفته می‌شود که مردم در آن زمان شاهد پنج رنگین‌کمان سفید بودند که آسمان را شکافتند. اهمیت کالج الهیات سنت جوزف در جایگاه آن به عنوان اولین حوزه علمیه کلیسای کره و اولین مؤسسه آموزش الهیات مدرن در

چوسان نهفته است..

Baeron Holy Ground holds the tomb of Father Thomas Choe Yang-eop (1821-1861), the second priest ordained in Korea. His father is Saint Francis Choe Gyeong-hwan (1805-1839) and his mother is Blessed Maria Yi Seong-rye (1801-1840).

In December 1836, he was selected as a seminarian along with Kim Dae-geon and Choe Bang-je, and went to Macau, China, to study and receive theological education. On April 15, 1849, he was ordained a priest in Shanghai, China.

After returning to Korea, he lived the life of a shepherd for 11 years and 6 months, visiting believers in remote mountainous areas. The area he ministered to spanned five provinces, including Jeolla-do, Gyeongsang-do, and Chungcheong-do, covering over 6,000 believers and 127 mission stations. On June 15, 1861, after completing his missionary work in Gyeongsang-do, he passed away from exhaustion in Mungyeong on his way to Seoul. Around November of that year, he was buried here, where the seminary was located at the time, by Bishop Berneux, the head of the diocese.

"He was so precious to us because of his firm faith, his fiery zeal for the salvation of souls, and his excellent judgment in infinitely valuable matters. For 12 years, he never ceased to strive to successfully lead people to salvation by keeping all the duties of a holy priest with extreme precision. (From the memorial address of Bishop Berneux, head of the diocese)"

1. نماد مقبره پدر توماس چوی یانگ-ئوپ، یک قدیس، واقع در سرزمین مقدس بائرون.

2. نمادی از ایمانی که توسط نیاکان ایماندار حفظ شده است، کسانی که برای فرار از آزار و اذیت به کوه‌ها گریختند و با فروش سفال‌های پخته شده در کوره‌ها امرار معاش خود را حفظ کردند.

3. رنگ قرمز نشان‌دهنده خونی است که توسط شهدا ریخته شده و اشتیاق آن‌هاست.

4. دایره مرکزی نشان‌دهنده عشای ربانی مسیح، مرکز ایمان است.

1. مقبره پدر توماس چوی یانگ-ئوپ، یک قدیس، واقع در سرزمین مقدس بائرون.

2. حرف M نشان‌دهنده مریم مقدس است که نماد مؤمنانی است که به پیروی از الگوی مریم مقدس دعا می‌کنند.

3. استفاده از آبی آسمانی، رنگ مریم مقدس، نشان‌دهنده الگو قرار دادن مریم مقدس است.

4. دایره مرکزی نشان‌دهنده عشای ربانی مسیح، مرکز ایمان است.