구룡포 벽화마을 전복과 미역

6. [ໝູ່ບ້ານຫອຍເປົາຮື ແລະ ສາຫຼ່າຍທະເລ]Soeun ໄດ້ລອຍນ້ຳເປັນເວລາດົນ ຈົນກວ່າເສັ້ນທາງສີເງິນນັ້ນຈະຫາຍໄປ. ຈາກນັ້ນ, ໝູ່ບ້ານທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຫອຍເປົາແລະສາຫຼ່າຍກໍປາກົດຂຶ້ນ. ຫອຍເປົາໂຕໜຶ່ງໄດ້ຄ່ອຍໆຍື່ນຫົວອອກມາ ຈາກເປືອກຂອງມັນ. "Soeun, ພວກຂ້ອຍໄດ້ລໍຖ້າເຈົ້າຢູ່. Guryong ໄດ້ບອກພວກຂ້ອຍກ່ຽວກັບເຈົ້າ." "ແມ່ນແລ້ວ! ຂ້ອຍມາເພື່ອພົບກັບ Guryong." "ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຕ້ອງຜ່ານໝູ່ບ້ານນີ້ໄປ. ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຜ່ານໄປໄດ້ງ່າຍໆ. ມີພຽງມະນຸດທີ່ຮູ້ຈັກທະເລດີເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຜ່ານໝູ່ບ້ານຂອງພວກເຮົາໄດ້. ຕອນນີ້, ເຈົ້າຢາກແກ້ປິດສະໜາບໍ່?" "ແນ່ນອນ!" ຫອຍເປົາໄດ້ເວົ້າຕໍ່ໄປຢ່າງຊ້າໆຕາມຈັງຫວະຂອງຄື້ນທະເລ. "ຂ້ອຍອາໄສຢູ່ໂດຍຕິດແໜ້ນກັບໂງ່ນຫີນ. ວ່າແຕ່, ເຄື່ອງມືທີ່ໃຊ້ເພື່ອແກະພວກຂ້ອຍອອກມາແມ່ນຫຍັງ?"

Soeun ໄດ້ລອຍນ້ຳເປັນເວລາດົນ ຈົນກວ່າເສັ້ນທາງສີເງິນນັ້ນຈະຫາຍໄປ. ຈາກນັ້ນ, ໝູ່ບ້ານທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຫອຍເປົາແລະສາຫຼ່າຍກໍປາກົດຂຶ້ນ.

ຫອຍເປົາໂຕໜຶ່ງໄດ້ຄ່ອຍໆຍື່ນຫົວອອກມາ ຈາກເປືອກຂອງມັນ. "Soeun, ພວກຂ້ອຍໄດ້ລໍຖ້າເຈົ້າຢູ່. Guryong ໄດ້ບອກພວກຂ້ອຍກ່ຽວກັບເຈົ້າ." "ແມ່ນແລ້ວ! ຂ້ອຍມາເພື່ອພົບກັບ Guryong."

"ຖ້າຢ່າງນັ້ນ ເຈົ້າຕ້ອງຜ່ານໝູ່ບ້ານນີ້ໄປ. ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຜ່ານໄປໄດ້ງ່າຍໆ. ມີພຽງມະນຸດທີ່ຮູ້ຈັກທະເລດີເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຜ່ານໝູ່ບ້ານຂອງພວກເຮົາໄດ້. ຕອນນີ້, ເຈົ້າຢາກແກ້ປິດສະໜາບໍ່?" "ແນ່ນອນ!" ຫອຍເປົາໄດ້ເວົ້າຕໍ່ໄປຢ່າງຊ້າໆຕາມຈັງຫວະຂອງຄື້ນທະເລ. "ຂ້ອຍອາໄສຢູ່ໂດຍຕິດແໜ້ນກັບໂງ່ນຫີນ. ວ່າແຕ່, ເຄື່ອງມືທີ່ໃຊ້ເພື່ອແກະພວກຂ້ອຍອອກມາແມ່ນຫຍັງ?"