หมู่บ้านจิตรกรรมฝาผนังกูรย็องโพ

โซอุนเป็นที่รู้จักทั่วทั้งหมู่บ้านว่าเป็นเด็กที่มีชีวิตชีวา แม้ว่าเธอจะยังเด็กอยู่ แต่เธอก็ไม่กลัวน้ำ และดวงตาของเธอจะส่องประกายเหมือนดวงดาวทุกครั้งที่เธอได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับทะเล แต่ลึกๆ ในใจของโซอุน มีความอยากรู้อยากเห็นที่ไม่เคยได้รับการแก้ไข นั่นเป็นเพราะตำนานที่ผู้เฒ่าผู้แก่จะมารวมตัวกันเล่าให้ฟังในคืนที่สายลมทะเลสงบและแสงจันทร์ส่องสว่าง

"นานมาแล้ว ในวันที่พายุโหมกระหน่ำ มีมังกรสิบตัวพยายามจะขึ้นสู่สวรรค์จากทะเลเบื้องหน้าเรา แต่มีหนึ่งตัวพุ่งกลับลงสู่ทะเล และเหลือเพียงเก้าตัวที่ไปถึงท้องฟ้า นั่นคือเหตุผลที่หมู่บ้านของเราถูกเรียกว่า กูรยงโพ ท่าเรือแห่งมังกรเก้าตัว หลังจากมังกรขึ้นสู่สวรรค์และพายุสงบลง สายรุ้งอันสวยงามก็ทอดยาวข้ามท้องฟ้า"

ผู้ใหญ่เล่าตำนานนี้ให้ฟังอย่างภาคภูมิใจ แต่สำหรับโซอุน มันฟังดูเหมือนนิทานที่ลึกลับและเหมือนฝันเท่านั้น โซอุนจึงมักจะพึมพำกับตัวเองว่า 'ทำไมมังกรตัวนั้นถึงดำกลับลงไปในทะเล? จะมีเหตุผลอะไรหรือเปล่า?' แล้วเธอก็รวบรวมความกล้า ดำดิ่งลงไปในทะเล!