หมู่บ้านออตกอล

สถานที่เกิดของชเว อินยอง

นายชเว อินยอง (ค.ศ. 1896–1951) ซึ่งมีนามสุภาพว่า เดอกยอง และนามปากกา ฮวาเจียน เป็นผู้สืบเชื้อสายรุ่นที่สิบสองของนายชเว ดงจิป ผู้ก่อตั้งออตกอลและเป็นที่รู้จักในนามแดอัม นอกจากนี้เขายังเป็นผู้สืบเชื้อสายรุ่นที่เจ็ดของนักปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ แบ็กบูลอัม ชเว ฮึงวอน เขาเกิดมาเป็นหลานชายของนายชเว ซึง-กโย ผู้มีบทบาทสำคัญในการเคลื่อนไหวชำระหนี้สาธารณะแห่งชาติ

เขาเป็นสุภาพบุรุษที่มีศีลธรรม ใจดีโดยธรรมชาติ และเสียสละตนเองอย่างลึกซึ้ง เมื่อเห็นความทุกข์ยากของผู้อื่น เขาไม่เคยทำเป็นไม่เห็น แต่กลับเป็นผู้นำในการให้ความช่วยเหลือเสมอ เขาใช้ทรัพย์สินส่วนตัวเพื่อช่วยเหลือชาวบ้านทั้งในยามสุขและยามทุกข์ นอกจากนี้ เขายังได้ให้ทุนส่วนตัวในการก่อสร้างบึงกาซานอันกว้างใหญ่ ซึ่งเป็นอ่างเก็บน้ำเพื่อการเกษตร เพื่อช่วยเหลือเกษตรกรที่ประสบปัญหาขาดแคลนน้ำเป็นประจำทุกปีและไม่สามารถเพาะปลูกได้ สิ่งนี้ทำให้ชาวบ้านสามารถทำการเกษตรได้โดยไม่ต้องกังวล คำชื่นชมในความดีงามของเขาแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวาง บ้านเก่าฮวาเจียนเดิมสร้างด้วยหลังคาทรงจั่วและหลังคาทรงปั้นหยา ประกอบด้วยอาคารหลัก (5 ช่อง) อาคารด้านหลัง (3 ช่อง) และห้องรับรองแขก (5 ช่อง) อย่างไรก็ตาม ห้องรับรองแขกถูกไฟไหม้หลังจากสงครามเกาหลี ในปี 2014 อาคารหลักและอาคารด้านหลังได้รับการบูรณะให้อยู่ในสภาพปัจจุบัน และปัจจุบันบริหารจัดการโดยหลานชายคนโต ชเว ยุน-ดอน

ตั้งอยู่ในดันซาน-ดง เขตดง-กู เมืองแทกู หมู่บ้านออตกอลได้ชื่อมาจากลักษณะภูมิประเทศ: มีภูเขาล้อมรอบสามด้าน ยกเว้นทางทิศใต้ และเนินเขาและทุ่งนาโดยรอบอุดมไปด้วยต้นรัง ในปี 1616 (ปีที่ 8 แห่งรัชกาลพระเจ้า กวางแฮ) นักปราชญ์ ไดอาม ชเว ดง-จีป แห่งยุคกลางโชซอนได้มาตั้งถิ่นฐานที่นี่ ก่อตั้งหมู่บ้านตระกูลชเวแห่งกยองจูขึ้น

สิ่งแรกที่คุณจะเห็นบนถนนที่นำไปสู่หมู่บ้านคือต้นเซลโควาซึ่งคาดว่ามีอายุมากกว่า 400 ปี ได้รับการกำหนดให้เป็นต้นไม้ที่ได้รับการคุ้มครอง ต้นไม้นี้ยืนสูงตระหง่าน เนื่องจากที่ตั้งของหมู่บ้านอยู่สูงกว่าพื้นที่โดยรอบ ทำให้มองเห็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำกึมโฮได้อย่างชัดเจน จึงมีการปลูกป่าไว้ด้านหน้าหมู่บ้านเพื่อป้องกันพลังงานด้านลบไม่ให้เข้ามา การเดินผ่านพื้นที่พักผ่อนริมสระน้ำและใต้ร่มเงาของต้นไม้ ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่แท้จริงของมาออล

เมื่อเข้าสู่ทางเข้าหมู่บ้าน จะพบกับต้นเซลโควาขนาดใหญ่สองต้น อายุกว่า 400 ปี ที่ยืนตระหง่านต้อนรับผู้มาเยือน เชื่อกันว่าต้นไม้นี้ถูกปลูกขึ้นเพื่ออธิษฐานขอความสงบสุขและความเจริญรุ่งเรืองให้กับหมู่บ้าน และมีความสูงถึง 12 เมตร

บ้านเก่าแบ็กบึลอัม ซึ่งเป็นบ้านบรรพบุรุษของตระกูลชเวแห่งกยองจู ตั้งอยู่ใจกลางหมู่บ้าน สร้างขึ้นในปี 1630 โดย ชเว ดง-จีป ผู้ก่อตั้งตระกูล เป็นอาคารที่อยู่อาศัยที่เก่าแก่ที่สุดในบรรดาบ้านเรือนในภูมิภาคแทกู เบคบึลอัม เป็นนามปากกาของ ชเว ฮึง-วอน นักปราชญ์ในสมัยพระเจ้าจองโจและพระเจ้าย็องโจแห่งราชวงศ์โชซอน ปัจจุบันบ้านหลังนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกทางวัฒนธรรมพื้นบ้านแห่งชาติ หมายเลข 261 เมื่อเข้าสู่ประตูหลัก จะพบที่พักของผู้ชายและผู้หญิงจัดเรียงเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส ทางด้านขวาของบ้านคือหอประชุมบอบอนดัง ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1753 เพื่อประกอบพิธีบูชาบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งนามว่าแดอัม ประกอบด้วยศาลเจ้า ห้องพิธี และครัวสำหรับเตรียมอาหาร ในช่วงสงครามเกาหลี หอบอบอนดังถูกใช้เป็นโรงเรียนชั่วคราว ที่นี่เป็นสถานที่ที่แบกบูลัมได้ตรวจทานบันกเยซูรก (รวมบันทึก) เป็นครั้งแรก การเดินตามทางเดินริมกำแพงดินจะนำไปสู่ศาลาจองรยอก ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1789 ตามพระราชโองการของพระเจ้าจองโจ เพื่อเป็นเกียรติแก่ความกตัญญูของแบกบูลัม ชเว ฮึง-วอน ศาลาแห่งนี้ประดิษฐานแผ่นป้ายสีแดงที่พระราชทานโดยพระเจ้ามาด้วย

หมู่บ้านออตกอลเป็นหมู่บ้านที่สวยงามซึ่งยังคงมีกำแพงดินและหินยาวประมาณ 2.5 กิโลเมตร ศาลาซุงมอกักที่บ้านเก่าแบ็กบึลอัมเก็บรักษาโบราณวัตถุต่างๆ รวมถึงเอกสารที่พระราชทานโดยพระเจ้าจองโจเพื่อยกย่องความสำเร็จของแบ็กบึลอัม ชเว ฮึง-วอน หนังสือโบราณและป้ายชื่อที่สืบทอดผ่านสายตระกูลหลัก ฉากพับที่แสดงแผนผังสิบประการของการศึกษาขงจื๊อของโทกเย และภาชนะในพิธีกรรม

หมู่บ้านออตกอลเป็นชุมชนดั้งเดิมที่ลูกหลานของสาขาควางจองกุงแห่งตระกูลชเวแห่งกยองจูได้อาศัยอยู่ร่วมกันมากว่า 400 ปี หมู่บ้านนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 1616 เมื่อท่านนักปราชญ์ชเว ดงจิป ได้มาตั้งรกรากที่นี่ในช่วงกลางสมัยโชซอนลูกหลานของสาขาควังจองได้อาศัยอยู่ที่นี่มาหลายชั่วอายุคน โดยรักษาประเพณีและวัฒนธรรมไว้อย่างเคร่งครัด ชเว ดัน ซึ่งเป็นลูกหลานของควังจอง ได้ผ่านการสอบเข้ารับราชการทหาร เข้าร่วมการปฏิบัติธรรมที่เกาะเวฮวา และได้รับการบันทึกว่าเป็นบุคคลผู้มีคุณูปการต่อราชวงศ์ผู้ก่อตั้ง ลูกหลานของเขาได้ตั้งรกรากในหมู่บ้านออตกอล เขตดงซาน-ดง เขตดง-กู เมืองแทกู

หมู่บ้านออตกอลตั้งอยู่ในทำเลที่ธรรมชาติได้มอบให้อย่างอุดมสมบูรณ์ ล้อมรอบด้วยภูเขาและทุ่งนา มีบ้านเก่าแก่กว่า 20 หลังที่ยังคงอยู่ รวมถึงบ้านแบกบูล บ้านกเยมฮยอน และบ้านกึมจอน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงวิถีชีวิตของครอบครัวชั้นสูงในยุคโชซอนได้อย่างชัดเจน สิ่งที่สำคัญเป็นพิเศษคือบ้านบรรพบุรุษและศาลโบบอนดัง ซึ่งเป็นอาคารที่สร้างขึ้นตามหลักฮวงจุ้ยและทฤษฎีหยิน-หยางและธาตุทั้งห้า มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์อย่างยิ่ง

แม้ในปัจจุบัน ลูกหลานของสาขา Gwangjeonggong ยังคงอาศัยอยู่ที่นี่ รักษาหมู่บ้านไว้ บ้านเรือนและกำแพงแบบดั้งเดิมได้รับการอนุรักษ์ผ่านการบูรณะโดยเมือง Daegu Metropolitan Village Otgol ยืนหยัดเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่มีชีวิต ถ่ายทอดประวัติศาสตร์และจิตวิญญาณที่หยั่งรากลึกของสาขา Gwangjeonggong ของตระกูล Choi แห่ง Gyeongju

ประสบการณ์ที่หมู่บ้านออตกอลมอบให้มากกว่าการลองเล่นแบบทั่วไป—แต่เป็นโอกาสอันมีค่าในการเรียนรู้ประเพณีเกาหลีผ่านการมีส่วนร่วมอย่างแท้จริง ค้นพบว่าทำไมแต่ละประสบการณ์จึงน่าเพลิดเพลินและคุณจะรู้สึกอย่างไร ประสบการณ์สวมฮันบก • ความหมาย: ประสบการณ์สวมใส่และสัมผัสความงามของชีวิตประจำวันในสมัยราชวงศ์โชซอน
• รวม: การเช่าชุดฮันบกแบบดั้งเดิมสำหรับผู้ชายและผู้หญิง พร้อมอุปกรณ์เสริม (หมวก, นอริกาเอ, บาจา, เป็นต้น), บริการแต่งตัว, และคำแนะนำเกี่ยวกับจุดถ่ายรูป. • จุดเด่น: ภาพถ่ายที่ถ่ายหน้าบ้านฮันอก, ทางเดินกำแพงหิน, หรือประตูใหญ่จะดูดีที่สุด. สีที่มีความตัดกันชัดเจนกับฉากหลังจะดูดีที่สุด.
• การเรียนรู้: ฝึกฝนท่าทางที่สง่างามผ่านการปรับแต่งรายละเอียดของเสื้อผ้า (เชือก, ริบบิ้น, หยกตรา) และฝึกฝนการโค้งคำนับและการเคลื่อนไหวตามมารยาท ประสบการณ์ขนมหวานเกาหลีแบบดั้งเดิม • ความหมาย: การทำขนมหวานแบบดั้งเดิมโดยใช้วัตถุดิบธรรมชาติ—เป็นความงดงามที่ดึงดูดสายตาเป็นอันดับแรก • ส่วนประกอบ: แป้งที่ทำจากใบยูคาลิปตัส, ถั่วเหลือง, และผงงาดำ; ปั้นด้วยแม่พิมพ์ dasik; เคลือบด้วยน้ำผึ้งหรือน้ำเชื่อมข้าว
• ประเด็นสำคัญ: การควบคุมความชื้นของแป้งเป็นสิ่งสำคัญ หากแป้งหลุดออกจากแม่พิมพ์ได้อย่างสะอาด แสดงว่ามีความสม่ำเสมอที่ถูกต้อง ความแตกต่างของสีสามารถทำให้ลวดลายดูโดดเด่นยิ่งขึ้น • การเรียนรู้: การเข้าใจวัตถุดิบตามฤดูกาลและแนวคิดความสมดุลหยินหยาง รวมถึงสุนทรียศาสตร์ในการจัดเสิร์ฟ (การนำเสนอ) ที่เข้ากันกับชา ประสบการณ์เซอดัง • ความหมาย: คลาสแบบดั้งเดิมที่สัมผัสประสบการณ์การเรียนรู้แบบขงจื๊อด้วยตนเอง
• องค์ประกอบ: การอ่านคัมภีร์พันตัวอักษรและหนังสือสี่เล่มพื้นฐาน การเขียนตัวอักษรจีนด้วยพู่กัน การศึกษาเรื่องมารยาท (การทักทาย ท่าทางขณะนั่ง) • จุดสำคัญ: การออกเสียงช้าและท่องจำอย่างมีจังหวะช่วยเพิ่มการซึมซับ เริ่มฝึกเขียนด้วยเส้นแนวตั้ง • การเรียนรู้: ปรัชญาของปราชญ์ที่ว่าการเรียนรู้ตัวอักษรคือการปรับจิตใจของตนเอง

การตำข้าวเหนียว • ความหมาย: ความร่วมมือที่รวมเมล็ดข้าวให้เป็นหนึ่งเดียวผ่านพลังและความหายใจ • องค์ประกอบ: นึ่งข้าวเหนียว → ใส่ลงในครก → ตำสลับกันด้วยสาก → ปั้นและโรยหน้า • จุดสำคัญ: การตีสลับกันเป็นจังหวะ "หนึ่ง-สอง" จะช่วยเพิ่มความยืดหยุ่นและความเหนียวหนึบ พื้นผิวที่เรียบเนียนเป็นสัญญาณของการเสร็จสมบูรณ์
• การเรียนรู้: เข้าใจจังหวะของความร่วมมือและการเปลี่ยนแปลงของเมล็ดพืช (การเจลาติไนซ์ของแป้ง) ผ่านประสบการณ์ทางประสาทสัมผัส • ความหมาย: ศิลปะของการมีสมาธิเพื่อโจมตีเป้าหมายด้วย 'ความแม่นยำและความมุ่งมั่น' • องค์ประกอบ: การยิงลูกศร (ซาล) เข้าไปในขวด (โฮ) จากระยะที่กำหนด คะแนนต่อรอบ
• ประเด็นสำคัญ: ความสำเร็จขึ้นอยู่กับการหายใจและการจ้องเป้าหมายอย่างมั่นคง ไม่ใช่ความแข็งแรงของแขน เส้นทางต่ำจะเพิ่มอัตราความสำเร็จ • การเรียนรู้: การฝึกฝนสมาธิ การควบคุมตนเอง และความสุภาพผ่านการเล่น เจกิ ชากิ • ความหมาย: กีฬาพื้นบ้านที่สร้างความสมดุลและจังหวะด้วยนิ้วเท้า • โครงสร้าง: เตะเจกิ (ลูกขนไก่) ด้วยเท้าข้างเดียวอย่างต่อเนื่อง แข่งขันเพื่อทำสถิติส่วนบุคคลและทีม
• จุดสำคัญ: ตีตรงกลางของฝ่าเท้าด้วยท่าทาง 'แตะ' จังหวะต่อเนื่องสำคัญกว่าความสูง ให้จับตาดูที่ด้านล่างของเจกิ • บทเรียน: การทรงตัวแกนกลาง, ความรู้สึกของจังหวะ, และการประสานของร่างกายและลมหายใจ การโยนหิน • ความหมาย: เกมกลางแจ้งที่เชื่อมโยงความรู้สึกของพื้นดินและมือโดยใช้หินแบน
• องค์ประกอบ: การโยนและรับก้อนหินแบนที่วางบนหลังมือ การหลบสิ่งกีดขวาง การแข่งขันจำนวนครั้งที่โยนได้ • จุดสำคัญ: การเลือกก้อนหินเป็นครึ่งหนึ่งของความสำเร็จ—ก้อนหินที่เบาแต่สมดุลจะเป็นประโยชน์ ใช้การหมุนต่ำและเร็ว