GURYONGPO DUVAR RESMİ KÖYÜ

Pohang, Gyeongsangbuk-do'daki Guryongpo kıyılarında Soeun adında sevimli küçük bir haenyeo yaşardı.

Soeun deniz kokusuyla dolu bu köyü çok sevdi.

Çırpınan dalgaları duymak kalbini çarptırdı ve denize bakmak yüzüne bir gülümseme getirdi.

Soeun'un büyükannesi köydeki en ünlü haenyeo idi.
Yüz yaşını geçtikten sonra dalmayı bırakmış olsa da, denizle herkesten daha fazla zaman geçirmişti.

Büyükanne Soeun'un elinden tutar ve ona her bir deniz canlısının adını tek tek öğretirdi.

Büyükanne ona hep böyle denizle ilgili hikayeler anlatırdı. Onun sayesinde Soeun denizle kolayca arkadaş oldu.

Soeun tüm köyde neşeli bir çocuk olarak tanınırdı. Henüz çok genç olmasına rağmen sudan korkmazdı ve ne zaman denizle ilgili hikâyeler duysa gözleri yıldızlar gibi parlardı.

Ancak Soeun'un kalbinin derinliklerinde her zaman çözülmemiş bir merak vardı.

Bunun nedeni, köyün yaşlılarının deniz melteminin sakinleştiği ve ay ışığının parladığı gecelerde anlatmak için toplandıkları efsaneydi.

"Uzun zaman önce, fırtınalı bir günde, on ejderha bizden önce denizden gökyüzüne yükselmeye çalıştı. Ama biri okyanusa geri daldı ve sadece dokuzu gökyüzüne ulaşabildi. Bu yüzden köyümüz Guryongpo, yani Dokuz Ejderha Limanı olarak anılmaya başlandı. Ejderhalar yükseldikten ve fırtına dindikten sonra, gökyüzünde güzel bir gökkuşağı uzandı."

Yetişkinler bu efsaneyi sanki övünülecek bir şeymiş gibi anlatıyorlardı ama Soeun'a rüya gibi, gizemli bir masaldan başka bir şey gibi gelmiyordu.

Soeun sık sık kendi kendine mırıldanırdı.

'Neden bir ejderha denize geri daldı?
Bir sebebi olabilir mi?'

Sonra bir gün, tıpkı efsanedeki gün gibi şiddetli bir fırtına kopmuş.
Tüm gece boyunca gök gürledi ve şimşekler çaktı.

Ertesi sabah yağmur durdu. Ilık güneş ışığı bulutların arasından süzüldü ve denizin üzerinde güzel bir gökkuşağı parıldadı.

Gökkuşağını gördüğü anda Soeun'un ayak sesleri onu denize doğru sürükledi.

"Deniz şu anda kristal berraklığında olmalı!"
Kalbi çırpınarak derin bir nefes aldı ve okyanusa daldı.

Suyun içinde yüzerken, dalgaların arasında bir ışık huzmesi gözüne çarptı.

Daha yakından yüzen Soeun belli belirsiz parlayan bir şey gördü. Deniz kabuğu ya da renkli bir mercan değil, yumurta şeklinde büyük bir boncuktu.

Bu da ne böyle? Bir taşa benziyor ama aynı zamanda kocaman bir inci gibi! Büyük boncuğun mavimsi bir tonu vardı ve parmak uçlarına dokunduğunda içinden sıcak bir enerji aktı.

Boncuğu dikkatlice ağına yerleştirirken Soeun'un kalbi çılgınca çarpıyordu.

Boncuğu kaybetmemek için ağı sıkıca tutarak yüzeye çıktı.

Soeun tüm köyde neşeli bir çocuk olarak bilinirdi.
Henüz çok genç olmasına rağmen sudan korkmazdı ve ne zaman denizle ilgili hikâyeler duysa gözleri yıldızlar gibi parlardı.

Ancak Soeun'un kalbinin derinliklerinde her zaman çözülmemiş bir merak vardı.

Bunun nedeni, köyün yaşlılarının deniz melteminin sakinleştiği ve ay ışığının parladığı gecelerde anlatmak için toplandıkları efsaneydi.

"Uzun zaman önce, fırtınalı bir günde, on ejderha bizden önce denizden gökyüzüne yükselmeye çalıştı. Ancak biri okyanusa geri daldı ve sadece dokuzu gökyüzüne ulaştı. Bu yüzden köyümüzün adı Guryongpo, yani Dokuz Ejderha Limanı oldu. Ejderhalar yükseldikten ve fırtına dindikten sonra, gökyüzünde güzel bir gökkuşağı uzandı."

Yetişkinler bu efsaneyi gururla anlatıyorlardı ama Soeun'a rüya gibi, gizemli bir masaldan başka bir şey gibi gelmiyordu.

Soeun sık sık kendi kendine mırıldanırdı.

'Neden bir ejderha denize geri daldı?
Bir sebebi olabilir mi?'

Ve sonra cesaretini toplayarak denize atladı!

Kaya kapısından geçtikten sonra yol ikiye ayrıldı. Biri derin, karanlık bir yosun ormanına açılırken, diğeri istiridye şeklindeki sağlam bir kilitle kapatılmıştı.

Hangi yöne gideceği konusunda tereddüt eden Soeun, çataldaki tabelayı okudu.

Üzerinde bir bilmece yazılıydı.

<"Kış geldiğinde, yeni giysiler ve yeni isimler kazanan biz kimiz?">

Soeun dikkatle tabelaya baktı ve başını öne eğdi.

"Kışın giysiler değişir mi? Bu ne anlama geliyor olabilir?"

Tam o sırada gümüşi bir dalga ona doğru koştu. Yüzlerce ringa balığı kuyruklarını sallayarak Soeun'un etrafında dönmeye başladı. Öndeki uzun kulaklı ringa balığı sırıttı ve fısıldadı.

"Küçük Haenyeo, seni rahatsız eden ne?"

Soeun gümüş yol kaybolana kadar uzun süre yüzdü.
Sonra deniz kulağı ve yosunlarla dolu bir köy belirdi.

Bir denizkulağı temkinli bir şekilde başını kabuğundan çıkardı.

"Soeun, biz de seni bekliyorduk. Guryong bize söyledi."
"'Doğru! Guryong'la buluşmaya geldim.'"

"O halde bu köyden geçmelisiniz.
Ama öylece geçemezsiniz.
Sadece denizi gerçekten bilen insanlar köyümüzden geçebilir.
Şimdi, bir bilmece çözmek ister misiniz?"
"Tabii ki!"

Deniz kulağı yavaşça, dalgalarla aynı anda konuştu.

"Yaşamak için kayalara sıkıca tutunuyorum.
Ama bizi koparmak için hangi alet kullanılıyor?"

Ne kadar derine gitmişti?
Birden okyanus dalgaları bir girdap gibi dönmeye başladı.

"Ah!"

Soeun balık ağına sıkıca sarıldı,
Ama şiddetli akıntı onu sürükledi, gücü azaldı.

İşte o zaman oldu.
Uzun, yumuşak bir kol ona doğru kaydı ve Soeun'u nazikçe kucakladı.
Bu, bir kaya gibi saklanan uzun kulaklı ahtapottu.
Kıpkırmızı bedenini yavaşça ortaya çıkaran ahtapot, alçak ve nazik bir sesle konuştu.

"Küçük Haenyeo, iyi misin?
Az önce denizdeki bir girdap neredeyse seni yutuyordu."
"Çok teşekkür ederim, Ahtapot.
Eğer sen olmasaydın, başım büyük belaya girecekti."

"Gerçekten mi? Ben de bir an önce Guryong'u görmek istiyorum."
"O zaman önce bu labirent gibi yerden kaçmalıyız.
Ancak o zaman girdapların olmadığı yere ulaşabiliriz.
Eğer bana güveniyorsan, benimle gelir misin?"

Ahtapot uzun kollarından birini Soeun'a doğru uzattı.

Soeun bir an tereddüt etti, sonra yumuşak ahtapot kolunu sıkıca kavradı.

"Şimdi, sıkı tutunun.
Guryong'la buluşmak için mağaraya gitmeliyiz.
Seni oraya götüreceğim."

Ve böylece, el ele tutuşarak, ikisi de labirentin içinden mağaraya doğru yüzdüler.

Sonunda Guryong'un yaşadığı mavi mağaraya vardık.
Mağaranın içi sanki yıldızlar dökülüyormuş gibi göz kamaştırıcıydı ve her duvara yapışmış deniz kabukları ve mercanlar mağarayı mücevherli bir saray kadar görkemli kılıyordu.

Soeun girişte kısa bir süre duraksadığında, önüne büyük bir gölge düştü.
O balinaydı, mağaranın koruyucusu.

Buraya kadar gelmek için çok çalıştınız,
küçük Haenyeo. Ben bu mağarayı koruyan balinayım."

Balinanın sesi derin ve nazikti.
Ve yankı buldu.

"Öyleyse Guryong nerede olabilir?
Dilek tutma incisini getirdim."

Balina inciye bakarak gülümsedi.

"Guryong'la bu mağaranın en derin yerinde buluşabilirsin. Beni takip edin."

Soeun karanlık ve geniş mağaradan biraz korktu.

Tam daha derine inmekte tereddüt ettiği sırada dalgalar dalgalandı ve birinin yaklaştığını duydu.

"Buraya nasıl geldin?"

Arkasını döndüğünde bir güneş balığı, bir ringa balığı, bir deniz kulağı ve bir ahtapotun kendisine doğru koştuğunu gördü.